மைக்கேல் பரென்டி, தீவிரவாதம் குறித்து நிலவிய மேற்கத்திய பார்வையை சவாலுக்கு உட்படுத்திய முக்கியமான மார்க்சிய சிந்தனையாளர். “தீவிரவாதம்” என்பது வெறும் மதவாத வன்முறை அல்லது சில தனிநபர் குழுக்களின் பைத்தியக்காரச் செயலல்ல; அது ஏகாதிபத்திய அரசியல், பொருளாதார ஆதிக்கம் மற்றும் உலகளாவிய முதலாளித்துவ நலன்களுடன் இணைந்த ஒரு அரசியல் கருவி என்று அவர் விளக்கினார். இந்த அணுகுமுறை, தீவிரவாதத்தை சமூக அறிவியல் மற்றும் வர்க்க அரசியல் கோணத்தில் புரிந்து கொள்ள வேண்டிய அவசியத்தை உருவாக்கியது.
பரென்டியின் பார்வையில், அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியம் உலகின் பல பகுதிகளில் “ஜனநாயகம்”, “தேசிய பாதுகாப்பு”, “தீவிரவாதத்திற்கு எதிரான போர்” போன்ற வார்த்தைகளை பயன்படுத்தினாலும், அதன் பின்னணியில் இருந்தது இயற்கை வளங்களின் மீதான கட்டுப்பாடு, எண்ணெய் அரசியல் மற்றும் உலக முதலாளித்துவ ஆதிக்கத்தை பாதுகாக்கும் நோக்கம். குறிப்பாக மத்திய கிழக்கு, வளைகுடா நாடுகள் மற்றும் மேற்கு ஆசியா பகுதிகளில், திட்டமிட்ட அரசியல் குழப்பங்கள் மற்றும் நிரந்தர அசாதாரண நிலைகள் உருவாக்கப்பட்டதாக அவர் வாதிட்டார்.
அஃப்கான் புரட்சி மற்றும் ஏகாதிபத்திய தலையீடு
பலர் மறந்து விட்ட உண்மை என்னவென்றால், 1970களில் அஃப்கானிஸ்தானில் ஒரு புரட்சி நடைபெற்றது. அந்தப் புரட்சி நில சீரமைப்பு, பெண்களுக்கு கல்வி, மதச்சார்பற்ற அரசு, பொதுச் சுகாதாரம் மற்றும் சமூக முன்னேற்றத்தை நோக்கமாக கொண்டது. அஃப்கான் புரட்சிக்குப் பிறகு, பல்கலைக்கழக மாணவர்களில் சுமார் 50 சதவீதம் பெண்களாக இருந்தனர். போதைப்பொருள் பயிரிடல் தடைசெய்யப்பட்டது; கடத்தல் கும்பல்கள் கட்டுப்படுத்தப்பட்டன. முல்லாக்கள் மற்றும் சாமந்த நிலக்கிழார்களின் ஆதிக்கம் குறைக்கப்பட்டது.
ஆனால் இந்த மாற்றங்கள் அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியத்திற்கு அச்சுறுத்தலாக மாறின. ஏனெனில், உஸ்பெகிஸ்தான், தஜிகிஸ்தான் போன்ற மத்திய ஆசிய நாடுகளில் ஏற்கனவே சோசலிசத்தின் தாக்கத்தில் சமூக முன்னேற்றம் உருவாகி இருந்தது. அஃப்கான் புரட்சி, இஸ்லாமிய உலகிலும் கம்யூனிசம் மற்றும் சமத்துவ சிந்தனைகள் பரவக்கூடிய வாய்ப்பை உருவாக்கியது. இதனால், அமெரிக்கா மற்றும் அதன் கூட்டாளிகள் அச்சமடைந்தனர்.
இந்த சூழலில், CIA, பாகிஸ்தானின் ISI மற்றும் சவுதி உளவுத்துறைகள் இணைந்து, முஜாஹிதீன் குழுக்களை உருவாக்கி வளர்த்தன. மத்திய ஆசியாவில் வேலை இழந்த இளைஞர்கள் ஆட்சேர்ப்பு செய்யப்பட்டனர். “ஜிஹாத்” என்ற பெயரில் ஆயுதப் பயிற்சி, நிதியுதவி மற்றும் அரசியல் ஆதரவு வழங்கப்பட்டது. பின்னர் இதே வலையமைப்பிலிருந்தே தாலிபான் மற்றும் அல்-காய்தா போன்ற அமைப்புகள் உருவானது.
பரென்டி எழுப்பிய முக்கியமான கேள்வி இதுதான்: “இந்த தீவிரவாதிகளுக்கு ஆயுதங்கள் எங்கிருந்து வந்தன? பாலைவனங்களில் அவர்களுக்கு ஆயுதத் தொழிற்சாலைகள் இருந்தனவா?” அவரது பதில் தெளிவானது — இந்த ஆயுதங்களும் நிதியும் அமெரிக்கா மற்றும் மேற்கத்திய ஏகாதிபத்திய நாடுகளால் வழங்கப்பட்டவை.
வஹாபிசம், அரசியல் இஸ்லாம் மற்றும் சிந்தனையின் சிதைவு
பரென்டியின் பார்வையில், அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியம் வெறும் ஆயுத உதவியால் மட்டுமல்ல, கருத்தியல் அரசியலாலும் தலையீடு செய்தது. சலபிசம் மற்றும் வஹாபிசம் போன்ற தீவிர மத அடிப்படைவாத சிந்தனைகள், CIA மற்றும் சவுதி அரசியல் ஆதரவுடன் பரவலாக்கப்பட்டதாக அவர் சுட்டிக்காட்டினார். இதன் நோக்கம், இஸ்லாமிய உலகில் சமூகநீதி மற்றும் சமத்துவ அரசியலின் வளர்ச்சியை தடுக்குவது.
இதன் மூலம், உண்மையான சமூகப் பிரச்சினைகளிலிருந்து மக்களின் கவனத்தை மாற்றி, மதவாத மோதல்களுக்குள் தள்ளும் அரசியல் உருவாக்கப்பட்டது. மக்களின் சிந்தனையை சிதைத்து, அவர்களை ஒன்றுக்கொன்று எதிராக நிறுத்துவது ஏகாதிபத்தியத்தின் முக்கிய உத்தியாக மாறியது.
யூகோஸ்லாவியாவிலிருந்து சிரியா வரை
பரென்டி தனது *To Kill A Nation* நூலில், யூகோஸ்லாவியா எவ்வாறு திட்டமிட்டு உடைக்கப்பட்டது என்பதை விவரித்தார். கல்வி, வேலைவாய்ப்பு, சுகாதாரம் மற்றும் சமூக பாதுகாப்பு வழங்கிய சோசலிச அமைப்பைக் கொண்ட நாடாக இருந்த யூகோஸ்லாவியா, NATO மற்றும் அமெரிக்க தலையீட்டின் மூலம் இனவாத முரண்பாடுகளால் துண்டு துண்டாக பிரிக்கப்பட்டது.
இதில் பயன்படுத்தப்பட்ட அதே உத்திகள் பின்னர் ஈராக், சிரியா, லிபியா, யேமன் மற்றும் அஃப்கானிஸ்தானிலும் பயன்படுத்தப்பட்டன. முதலில் பொருளாதார தடைகள் மூலம் நாடுகள் பலவீனப்படுத்தப்படுகின்றன. வேலை இழப்பு, வறுமை மற்றும் சமூக முறிவு உருவாக்கப்படுகிறது. பின்னர் மத மற்றும் இன முரண்பாடுகள் தூண்டப்படுகின்றன. இந்த நம்பிக்கையற்ற சூழலில், இளைஞர்கள் ஆயுதக் குழுக்களால் ஆட்சேர்ப்பு செய்யப்படுகிறார்கள்.
சிரியாவில் “Operation Timber Sycamore” போன்ற திட்டங்கள் மூலம், CIA பல ஆயுதக் குழுக்களுக்கு ஆதரவு வழங்கியது. நோக்கம் ஒன்றே — அசாத் அரசை கவிழ்த்தல்.இந்த செயல்முறையில் புதிய தீவிரவாத அமைப்புகள் உருவானது.
மக்மூதியா (2006): ஈராக் போரின் கொடூரம்
2006 மார்ச் 12 அன்று, ஈராக் நாட்டின் மக்மூதியா பகுதியில், அபீர் காசிம் ஹம்சா அல்-ஜனாபி மீது நடந்த பாலியல் வன்முறை மற்றும் அவரது குடும்பத்தினரின் கொலை, ஈராக் போரின் மிகக் கொடூரமான மனித உரிமை மீறல்களில் ஒன்றாக உலகை அதிர்ச்சியடையச் செய்தது.
இந்த சம்பவம் தனிப்பட்ட “தவறு” மட்டுமல்ல; ஆக்கிரமிப்பு, இராணுவ அதிகாரம், பொறுப்பில்லாத வன்முறை ஆகியவை இணைந்தால் பொதுமக்கள் எவ்வாறு பாதுகாப்பின்றி விடப்படுகிறார்கள் என்பதற்கான சுட்டிக்காட்டாக பார்க்கப்படுகிறது.
போர் சூழலில், பாலியல் வன்முறை மற்றும் அச்சுறுத்தல், பல இடங்களில் பொதுமக்களை பயமுறுத்தவும் அடக்கவும் பயன்படுத்தப்பட்ட சம்பவங்கள் பதிவாகியுள்ளன. இது ஒரு நாட்டின் சமூக அமைப்பை உடைக்கும் வன்முறை வடிவமாகும்.
யூசுபியா மற்றும் “டிரையாங்கிள்” பகுதிகளில் நடந்த தாக்குதல்களில் ஆயிரக்கணக்கான பொதுமக்கள் உயிரிழந்ததாக கூறப்படும் நிலையில், இந்தச் சம்பவம் போர் என்பது பாதுகாப்பு அல்ல; அது பொதுமக்களின் வாழ்வை சிதைக்கும் அரசியல் வன்முறை என்பதைக் காட்டுகிறது.
2020ஆம் ஆண்டு வழங்கப்பட்ட clemency முடிவுகள், நீதி மற்றும் பொறுப்பு குறித்து உலகளவில் கடும் கேள்விகளை எழுப்பின.
போர் பொருளாதாரம் மற்றும் அமெரிக்க ஆதிக்கம்
பரென்டியின் கருத்தில், முதலாளித்துவம் தனது பொருளாதார நெருக்கடிகளை சமாளிக்க போர் பொருளாதாரத்தை பயன்படுத்துகிறது. ஆயுத உற்பத்தி, எண்ணெய் ஒப்பந்தங்கள், மறுசீரமைப்பு திட்டங்கள் மற்றும் இயற்கை வளங்களின் கட்டுப்பாடு — இவை அனைத்தும் கார்ப்பரேட் லாபத்திற்காக பயன்படுத்தப்படுகின்றன.
2008 பொருளாதார மந்தநிலைக்குப் பிறகு, ஈராக் போரும் எண்ணெய் அரசியலும் மீண்டும் தீவிரமடைந்தது குறித்து WikiLeaks வெளியிட்ட ஆவணங்கள் பெரிய விவாதங்களை ஏற்படுத்தின. அமெரிக்காவின் உலக ஆதிக்கத்தை தக்க வைத்துக் கொள்ள, மத்திய கிழக்கு நாடுகளில் நிரந்தர அசாதாரண நிலை உருவாக்கப்படுவதாக விமர்சகர்கள் வாதிட்டனர்.
முடிவு
மைக்கேல் பரென்டியின் சிந்தனை, தீவிரவாதம் என்பது வெறும் தனிப்பட்ட வன்முறை அல்ல; அது ஏகாதிபத்திய அரசியல் மற்றும் உலக முதலாளித்துவ அமைப்பின் விளைவு என்பதை வெளிச்சமிடுகிறது. “தீவிரவாதத்திற்கு எதிரான போர்” என்ற பெயரில் நடத்தப்படும் பல போர்களின் பின்னணியில், வளச் சுரண்டல், எண்ணெய் அரசியல் மற்றும் உலக ஆதிக்கப் போட்டி மறைந்து கிடக்கிறது என்பதை அவர் காட்டுகிறார்.
பரென்டியின் மிகப் பெரிய பங்களிப்பு என்னவென்றால், உலக அரசியலை மேலோட்டமாக பார்க்காமல், “யார் லாபம் அடைகிறார்கள்?” என்ற அடிப்படை கேள்வியை எழுப்ப கற்றுக் கொடுத்தது. அந்த கேள்வியே ஏகாதிபத்தியத்தையும் தீவிரவாதத்தையும் புரிந்து கொள்வதற்கான முதல் படியாகும்.
