அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் டிரம்ப் தனது ஆட்சிக்காலத்தில் Iran மீது “உச்சகட்ட அழுத்தம்” (Maximum Pressure) என்ற கொள்கையை மிகவும் தீவிரமாக நடைமுறைப்படுத்தினார். இந்தக் கொள்கையின் நோக்கம், ஈரானின் பொருளாதாரத்தை முற்றிலும் பலவீனப்படுத்தி, அந்த நாட்டை அமெரிக்காவின் அரசியல் மற்றும் பொருளாதார கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டு வருவதாகும்.
இதன் ஒரு பகுதியாக, 2017 ஆம் ஆண்டு டிரம்ப் அரசு Joint Comprehensive Plan of Action எனப்படும் ஈரான் அணுசக்தி ஒப்பந்தத்திலிருந்து ஒருதலைப்பட்சமாக வெளியேறியது. இந்த ஒப்பந்தம், ஈரான் அணு ஆயுதங்களை உருவாக்காது என்பதற்கான சர்வதேச உடன்படிக்கையாக இருந்தது. ஆனால் டிரம்ப் அதை நிராகரித்து, ஈரானுக்கு எதிராக கடுமையான பொருளாதாரத் தடைகளை விதித்தார்.
இந்தத் தடைகள் வெறும் ஈரானை மட்டும் தாக்கவில்லை. உலக நாடுகள் கூட அமெரிக்காவின் கட்டுப்பாட்டிற்கு உட்பட வேண்டும் என்ற நிலையை உருவாக்க முயற்சி செய்யப்பட்டது. ஐரோப்பிய நாடுகள், ஆசிய நாடுகள் மற்றும் அமெரிக்க கூட்டாளிகள் எல்லோரும் ஈரானுடன் பொருளாதார உறவுகளைத் துண்டிக்க வேண்டும் என வலியுறுத்தப்பட்டது. ஆனால் பல நாடுகள் இந்த ஒருதலைப்பட்சமான அணுகுமுறையை ஏற்க தயங்கின. இதனால் ஈரானை தனிமைப்படுத்த முயன்ற அமெரிக்காவே சர்வதேச அரங்கில் விமர்சனத்திற்கு உள்ளானது.
2020 ஆம் ஆண்டு ஈரானின் முக்கிய ராணுவத் தளபதி காசிம் சுலைமானி -யை அமெரிக்கா படுகொலை செய்தது உலக அரசியலை மேலும் பதற்றமடையச் செய்தது. அதற்கு பதிலடியாக ஈரான் அமெரிக்க ராணுவத் தளங்கள் மீது ஏவுகணைத் தாக்குதல்களை நடத்தியது. உலகம் ஒரு பெரிய போரின் விளிம்பில் நிற்கும் சூழல் உருவானது.
ஆனால் இந்த நடவடிக்கைகள் ஈரானை முழுமையாக பணிய வைக்கவில்லை. மாறாக, அமெரிக்காவின் தாக்குதல்மிக்க வெளிநாட்டு கொள்கை குறித்து பல நாடுகள் கேள்வி எழுப்பத் தொடங்கின. ஈரானுக்கு எதிரான அழுத்தம், அமெரிக்காவின் உலகளாவிய செல்வாக்கை வலுப்படுத்துவதற்குப் பதிலாக அதன் அரசியல் நம்பகத்தன்மையை பலவீனப்படுத்தியது.
இந்தத் தோல்வியின் மிக முக்கியமான பகுதி பொருளாதார துறையில்தான் காணப்பட்டது. அமெரிக்காவின் உலகளாவிய சக்தி அதன் ராணுவ வலிமையில் மட்டும் இல்லை; “பெட்ரோடாலர்” எனப்படும் நிதி அமைப்பிலும் உள்ளது.
உலகளவில் கச்சா எண்ணெய் பெரும்பாலும் அமெரிக்க டாலரில் மட்டுமே வர்த்தகம் செய்யப்படுகிறது. இதன் மூலம் அமெரிக்கா உலக நிதி அமைப்பின் மீது மிகப்பெரிய கட்டுப்பாட்டைப் பெற்றது. டாலர் உலக வர்த்தகத்தின் மைய நாணயமாக இருப்பதால், அமெரிக்காவிற்கு மற்ற நாடுகளின் பொருளாதாரத்தை அழுத்தம் கொடுக்க முடிகிறது.
டிரம்ப் இந்த டாலர் ஆதிக்கத்தை ஈரானுக்கு எதிராக ஒரு பொருளாதார ஆயுதமாகப் பயன்படுத்தினார். ஆனால் இதுவே எதிர்பாராத விளைவுகளை உருவாக்கியது.
அமெரிக்கத் தடைகளால் டாலர் வழி வர்த்தகம் கடினமான நிலையில், Iran புதிய கூட்டணிகளைத் தேடத் தொடங்கியது. குறிப்பாக China உடனான வர்த்தகத்தில் சீன யுவானைப் பயன்படுத்தும் முயற்சிகள் அதிகரித்தன. இதன் மூலம் “டீ-டாலரைசேஷன்” என்ற புதிய உலகப் போக்கு உருவாகத் தொடங்கியது.
உலக நாடுகள் மெதுவாக அமெரிக்க டாலரின் மீது இருந்த சார்பை குறைத்து, மாற்று நாணயங்களில் வர்த்தகம் செய்ய முயற்சி செய்தன. இது அமெரிக்காவின் நிதி மேலாதிக்கத்திற்கு மிகப்பெரிய சவாலாக அமைந்தது. ஈரானை பலவீனப்படுத்த முயன்ற அமெரிக்கா, தன்னுடைய பொருளாதார ஆதிக்கத்தின் அடித்தளத்தையே தளர்த்தத் தொடங்கியது என்ற விமர்சனங்கள் அதிகரித்தன.
இதே நேரத்தில், BRICS நாடுகளின் எழுச்சி உலக அரசியலில் ஒரு புதிய மாற்றத்தை உருவாக்கியது. மேற்கத்திய நாடுகள் நீண்ட காலமாக கட்டுப்படுத்தி வந்த உலக பொருளாதார அமைப்பிற்கு மாற்றாக, BRICS நாடுகள் புதிய சக்தி மையங்களாக உருவெடுக்கத் தொடங்கின.
BRICS விரிவாக்கத்தின் மூலம் ஆசியா, ஆப்பிரிக்கா மற்றும் லத்தீன் அமெரிக்காவின் பல வளர்ந்து வரும் நாடுகள் மேற்கத்திய நிதி அமைப்புகளுக்கு மாற்று வழிகளைத் தேடத் தொடங்கின. இது உலக அரசியலில் “பல துருவ உலக ஒழுங்கு” உருவாகும் அறிகுறியாக பார்க்கப்படுகிறது.
China அரையெழுத்து தொழில்நுட்பம், மின்சார வாகனங்கள், அரிய கனிம வளங்கள், செயற்கை நுண்ணறிவு மற்றும் நிதி துறைகளில் தனது ஆதிக்கத்தை விரிவுபடுத்தி வருகிறது. உலக உற்பத்தி மற்றும் தொழில்நுட்ப மையமாக சீனா வளர்ந்திருப்பது அமெரிக்காவிற்கு மிகப்பெரிய சவாலாக பார்க்கப்படுகிறது.
குறிப்பாக EV துறை, 5G தொழில்நுட்பம், AI மற்றும் Rare Earth Minerals போன்ற துறைகளில் சீனாவின் கட்டுப்பாடு, எதிர்கால உலக பொருளாதாரத்தில் அதன் செல்வாக்கை அதிகரித்துள்ளது.
அதேபோல் Russia தனது ராணுவ வலிமை, எரிசக்தி வளங்கள், இயற்கை எரிவாயு மற்றும் விண்வெளித் தொழில்நுட்பத்தின் மூலம் உலக அரசியலில் முக்கிய சக்தியாகத் தொடர்கிறது.
மேற்கத்திய பொருளாதாரத் தடைகள் இருந்தபோதிலும், ரஷ்யா முழுமையாக தனிமைப்படவில்லை. குறிப்பாக ஆசிய மற்றும் BRICS நாடுகளுடன் அதன் பொருளாதார மற்றும் பாதுகாப்பு உறவுகள் தொடர்ந்தன.
India தகவல் தொழில்நுட்ப சேவைகள், உற்பத்தித் துறை, துணிநூல் தொழில் மற்றும் டிஜிட்டல் பொருளாதார வளர்ச்சியின் மூலம் உலக சந்தையில் தனது முக்கியத்துவத்தை அதிகரித்து வருகிறது.
இந்தியா போன்ற வளர்ந்து வரும் நாடுகள் மேற்கத்திய பொருளாதார கட்டமைப்பிற்கு வெளியேயும் புதிய வாய்ப்புகளை உருவாக்கத் தொடங்கியுள்ளன. குறிப்பாக உற்பத்தி, டிஜிட்டல் சேவைகள் மற்றும் உலகளாவிய தொழிலாளர் சந்தையில் இந்தியாவின் பங்கு தொடர்ந்து விரிவடைந்து வருகிறது.
இந்த மாற்றங்கள் அனைத்தும் சேர்ந்து, பல தசாப்தங்களாக உலகில் நிலவி வந்த அமெரிக்க மற்றும் மேற்கத்திய மேலாதிக்கத்தை சவாலுக்கு உள்ளாக்குகின்றன.
இந்தக் கோணத்தில் பார்க்கும்போது, ஈரான் மீதான அமெரிக்க நடவடிக்கைகள் வெறும் பிராந்திய அரசியல் மோதல் மட்டுமல்ல; உலகளாவிய ஏகாதிபத்திய அமைப்பில் அமெரிக்க ஆதிக்கத்தை பாதுகாக்கும் முயற்சியாகவும் பார்க்கப்படுகின்றன.
ஈரான் மீது அழுத்தம் செலுத்துவதன் மூலம், அமெரிக்கா உலக நிதி மற்றும் அரசியல் கட்டுப்பாட்டைத் தக்கவைத்துக்கொள்ள முயற்சி செய்கிறது என்ற பார்வையும் பல அரசியல் ஆய்வாளர்களிடம் உள்ளது.
BRICS நாடுகள் நீண்ட கால அரசியல் மற்றும் பொருளாதார ஒற்றுமையை நிலைநிறுத்த முடிந்தால், உலக அரசியல் அமைப்பில் மிகப்பெரிய மாற்றங்கள் ஏற்படலாம்.
குறிப்பாக India மற்றும் South Africa போன்ற நாடுகள் மேற்கத்திய அழுத்தங்களிலிருந்து விலகி BRICS கூட்டணியுடன் உறுதியாக நின்றால், அமெரிக்காவின் ஒற்றைத் துருவ மேலாதிக்கம் மெதுவாக பலவீனமடையும் என்ற கருத்து உலகளவில் அதிகமாக விவாதிக்கப்படுகிறது.
முடிவாக, டிரம்பின் ஈரான் கொள்கை எதிர்பார்த்த இலக்குகளை முழுமையாக அடையவில்லை. ஈரானை பணிய வைக்க முடியாததுடன், அமெரிக்காவின் சர்வதேச நம்பகத்தன்மை பாதிக்கப்பட்டது. அதே நேரத்தில், டாலர் ஆதிக்கத்திற்கு எதிரான மாற்று பொருளாதார அமைப்புகள் உருவாகத் தொடங்கின.
இன்று உலகம் மெதுவாக அமெரிக்கா மையமாக இருந்த ஒற்றைத் துருவ அமைப்பிலிருந்து பல துருவ சக்திகள் கொண்ட புதிய உலக ஒழுங்கை நோக்கி நகர்ந்து வருகிறது. அந்த மாற்றத்தின் மையத்தில் ஈரான், BRICS மற்றும் அமெரிக்காவின் உலக மேலாதிக்க நெருக்கடி முக்கிய இடத்தைப் பெற்றுள்ளன.
